Murat Çelik
St. Golcheintman
şehrin kenar süsü olabilsen değişirdin başka türlü yaşardın kuşları saymazdın akşamlara kedilerin önüne yemek bırakmazdın çocukların işi uzun uzarken kapıyı tutar ya bir kadın vazgeçer sonra kapının parçası olmaktan kolunu sıkıştırırsa o çocuk onun kolu anılacak o kadın bir şekilde hayat paha biçiyor konforuyla nefes alıp veriyor arzu kasıklarına rahat koltuk için sabah ışığı şehri bıraktığın yere götürüyor Fil Yokuşu’na, öğleüstüne köpeği kapının ardında havlatan köpeğe şans tanıyan anahtarlarını kaybedebilirsin senin bir sürü evin var
