Andrea Cote, “Centro”

Andrea Cote is the author of the poetry collections: Puerto Calcinado/Port in Ashes (2003), The Ruin that I name (2010) Chinatown 24/7 (2017) and En las Praderas In the Prairies of the end of the world. She has also published books of prose: A Nude Photographer: A Biography of Tina Modotti and Blanca Varela or Writing from Solitude. She has obtained the following recognitions: The National Prize of Poetry from the Universidad Externado of Colombia (2003), the Puentes de Struga International Poetry Prize (2005), the Cittá de Castrovillari Prize (2010) to the Italian edition of Port in Ashes and the International Latino Book Award (2020) Her poems have been translated into English, French, German, Catalan, Italian, Portuguese, Macedonian, Arabic, Polish, Russian and Greek. She has translated into Spanish the poets Kahlil Gibran, Tracy K. Smith and Jericho Brown. She is a Professor of Creative Writing at the Bilingual M.F.A. at UTEP. https://andreacotebotero.com/

Merkez

(Çin Mahallesi’nde 24 saat)

Saat dördü çeyrek geçe
Çin Mahallesi yolcuları arasında
ona söyledim:
depremde hayattaydım
selde de.


1989’un ikiye bölünmüş haliyim
Şu anda ne düşünüyorsan
Oyum ben
Nazik bi kızım.
Çinliyim.
Nasıl düşünebilirsiniz
Başka bir yerde susmuş ve saçım dağınık
Daha iyi görünebileceğimi?
Burada değil üstelik.

Modigliani’nin tablosunda
Çıplak ve uzanmış
Çok güzelim işte oyum ben
Ve elbette bayım
Modigliani de benim.
Bir yıldızın ucuyum
Yıldönümlerinde havadan düşen
Kağıttan bir şeyim.
Ruhun, kemirilemeyen bir ruh olduğunun
Teorisinin yazarı.

Bir kırılma isteğiyim
Bir şey söyleme dürtüsü
Sinema bileti alamıyorum
Ama oynuyorum her filmde
Bu yüzden kirliyim, yorgunum
Ve hüzünlüyüm tanrıdan daha fazla
Bu saatte
Bir kartonum masanın üzerinde
Kağıttan hasır
Mor bir köşe
Ve istasyonda bıraktığın şey.

Üzengideki ayak benim.
Paul’ün düşündüğü son şey.
Söylerim her şeyi
Kirliyim çünkü.
Giriş parasını ödeyemiyorum.
Ruhun teorisini yazdım
Onun bir yüzündeyim.
İdeal kız.
Doğrusu Bayım,
Yedi yirmi dört bir Çin Mahallesi’yim
Doğal olarak bizden geriye kalan tek şey.


                                      Çeviren: Ümit Güçlü