Andrea Cote is the author of the poetry collections: Puerto Calcinado/Port in Ashes (2003), The Ruin that I name (2010) Chinatown 24/7 (2017) and En las Praderas In the Prairies of the end of the world. She has also published books of prose: A Nude Photographer: A Biography of Tina Modotti and Blanca Varela or Writing from Solitude. She has obtained the following recognitions: The National Prize of Poetry from the Universidad Externado of Colombia (2003), the Puentes de Struga International Poetry Prize (2005), the Cittá de Castrovillari Prize (2010) to the Italian edition of Port in Ashes and the International Latino Book Award (2020) Her poems have been translated into English, French, German, Catalan, Italian, Portuguese, Macedonian, Arabic, Polish, Russian and Greek. She has translated into Spanish the poets Kahlil Gibran, Tracy K. Smith and Jericho Brown. She is a Professor of Creative Writing at the Bilingual M.F.A. at UTEP. https://andreacotebotero.com/

Merkez

(Çin Mahallesi’nde 24 saat)

Saat dördü çeyrek geçe

Çin Mahallesi yolcuları arasında

ona söyledim:

depremde hayattaydım

selde de.


1989’un ikiye bölünmüş haliyim

Şu anda ne düşünüyorsan

Oyum ben

Nazik bi kızım.

Çinliyim.

Nasıl düşünebilirsiniz

Başka bir yerde susmuş ve saçım dağınık

Daha iyi görünebileceğimi?

Burada değil üstelik.



Modigliani’nin tablosunda

Çıplak ve uzanmış

Çok güzelim işte oyum ben

Ve elbette bayım

Modigliani de benim.

Bir yıldızın ucuyum

Yıldönümlerinde havadan düşen

Kağıttan bir şeyim.

Ruhun, kemirilemeyen bir ruh olduğunun

Teorisinin yazarı.



Bir kırılma isteğiyim

Bir şey söyleme dürtüsü

Sinema bileti alamıyorum

Ama oynuyorum her filmde

Bu yüzden kirliyim, yorgunum

Ve hüzünlüyüm tanrıdan daha fazla

Bu saatte

Bir kartonum masanın üzerinde

Kağıttan hasır

Mor bir köşe

Ve istasyonda bıraktığın şey.



Üzengideki ayak benim.

Paul’ün düşündüğü son şey.

Söylerim her şeyi

Kirliyim çünkü.

Giriş parasını ödeyemiyorum.

Ruhun teorisini yazdım

Onun bir yüzündeyim.

İdeal kız.

Doğrusu Bayım,

Yedi yirmi dört bir Çin Mahallesi’yim

Doğal olarak bizden geriye kalan tek şey.


Çeviren: Ümit Güçlü

You may also like

Leave a reply

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

More in ŞİİR