Mario Bojorquez, 1968’de Meksika’da doğdu. Birçok şiir kitabı ve çevirisi vardır. circulodepoesia.com’un editörlerindendir.

Bellas Artes Edebiyat Ödülü, Aguascalientes Ulusal Şiir Ödülü (2007), José Revueltas Ulusal Edebi Deneme Ödülü (2010), İspanya Granada Uluslararası Şiir Festivali’nde  Alhambra Ödülü (2012),  Prens ve Şair Tecayehuatzin Nişanı (2012), Ignacio Rodríguez Galván Madalyası (2015), Romanya, Transilvanya’dan Premiul Literature Fārā Frontiere Ödülü (2016) ve Yunanistan, Atina’da Demos Aigaleo’dan Klísthenes Madalyası (2017) gibi ödüller aldı.

Brooklyn Köprüsü

Söylediklerimin diğer kıyısından,
söylemediklerime ulaşmak için bir köprü kuruluyor.
Adımı her söylediğimde,
Bana dönüyor, bozuk bir yankıyla.
Su dediğim her seferinde, su rüzgâra dönüşüyor,
rüzgâr ateşe, ateş adıma,
ateş tam olarak benim adım
ama çok daha dolu ve bilinmez.

Kelimeler, isimler, dizeler fırlatıyorum karşı kıyıya
her seferinde,
ve her seferinde şiddetle duyuluyor
bilmediğim şeyler.

Söylemediğim şeyleri, sessizliğimi,
bu köprüden atmalıyım
dönsün bir gün şiir olarak.


Şiir Dersleri İçin Bir Konu

Ama nasıl söyleyebilirim, sana, onlara,
gözlerimin yarı kapalı olduğunu,
gözlerimin ucunda, günlerin ve kırık yazların
bademlerini sakladığımı.


Ama nasıl susabilirim, susabilirsin, susabilirler?
Onların, senin, benim sessizliklerim.
eğer benim, senin, onların gözlerinde, kanlı tarlaların üzerinde
açılmış güvercinler varsa, ki ben, sen, onlar,

    bakarlar,

          bakarsın,

               bakarım,

Çöl Güneşi

Manzaranın sonsuz boşluğunda yolculuk ettik
Güney, mavi dağların ardında
Hayali bir çember çizdik
Tüm insanların, şeylerin ve günlerin
Birbirlerine baktığı
Yüzleri ve sevilen işaretleri tanıyarak

Ayaklarımı kaldıran -dans ederek- ilk kişi bendim
Çember güneşle birlikte döndü
"Bizi harekete geçiren çöldür," dedim
Ve müzik bedenlerimizde daha yüksek sesle duyuldu

Özgürlük Heykeli

Beşinci Cadde'de kimse komşusuna bakmaz
herkesin siyah paltosunda bir düğmesi vardır
bu bir excuse me düğmesidir
Godiva Çikolatacıları ile Saint Patrick's arasında
kaldırımda yürürler
"excuse me, excuse me"dir telaffuzu
(Ben de söylemeyi öğrendim
ama hâlâ kusursuzca telaffuz edemem
yanılırım söylerken)
Her birine çarptığımda
"excuse me" derim
ama yüzünü ararım, dikkatle incelerim davranışını
çarptığım kişinin yüzünü, vücudunu, dikkatle
yanılırım telaffuzda
Bu yüzden bugün, Barnes & Noble'ın hemen dışında
fark edebildim bronzlaşmış figürünü
cilalanmış teninin sert pirinç hissini
"excuse me, Madame," dedim
tacının ışınları benim için parladı.

çeviren, ümit güçlü

You may also like

Leave a reply

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

More in ŞİİR